پیغام گیر فردوسی:

نمی باشم
امروز اندر سرای*که رسم ادب را بیارم به جای *به
پیغامت ای دوست گویم جواب*چو فردا بر آید بلند آفتاب...

پیغام گیر خیام:
 این چرخ فلک عمر مرا داد به باد*
ممنون توام که کرده ای از من یاد*
رفتم سر کوچه منزل کوزه فروش*
آیم چو به خانه پاسخت خواهم داد....

پیغام گیر منوچهری:

از شرم به رنگ باده باشد رویم*
درخانه نباشم که سلامی گویم*
بگذاری اگر پیغام پاسخ دهمت*
زان پیش که همچو برف گردد رویم...

پیغام گیر مولانا:

بهرسماع از خانه ام رفتم برون.. رقصان شوم ..شوری
برانگیزم به پا.. خندان شوم شادان شوم*
برگو به من پیغام خود..هم نمره و هم نام خود*
فردا تو را پاسخ دهم..جان تو را قربان شوم

پیغام گیر بابا طاهر:

تلیفون کرده ای جانم فدایت*
الهی مو به قوربون صدایت*
چو از صحرا بیایم نازنینم*
فرستم پاسخی از دل برایت...

پیغام گیر حافظ:

رفته ام بیرون من از کاشانه ی خود غم مخور*
تا مگر بینم رخ جانانه ی خود غم مخور*
بشنوی پاسخ ز حافظ گر که بگذاری پیام*
آن زمان که باز گردم خانه ی خود غم مخور....

پیغام گیر سعدی:

از آوای دل انگیز تو مستم*
نباشم خانه و شرمنده هستم*
به پیغام تو خواهم گفت پاسخ*
فلک گر فرصتی دادی به دستم...

پیغام گیر نیما:
  چون صداهایی که می آید
شباهنگام در جنگل
از شغالی دور
گر شنیدی بوق
برزبان آر آن سخن هایی که خواهی بشنوم
در فضایی عاری از تزویر
ندایت چون صدای آبشار از کوه
پاسخی گیرد ز من از دره های یوش....

پیغام گیر شاملو:

برآبگینه ای از جیوه ء سکوت
سنگواره ای از دستان آدمیت
آتشی و چرخی که آفرید
تا کلید واژه ای از دور شنوا
در آن با من سخن بگو
که با همان جوابی گویم
تآنگاه که توانستن سرودی است

پیغام گیر سایه:

ای صدا وسخن توست سرآغاز جهان
دل سپردن به پیامت کند شاد و جوان
گر مرا فرصت گفتی و شنودی باشد
به حقیقت شوم همراز تو ای مونس جان...

پیغام گیر فروغ:

نیستم.. نیستم..اما
می آیم.. می آیم ..می آیم
با بوته ها که چیده ام از بیشه های آن سوی دیوار می آیم.. می آیم ..می آیم
و آستانه پر از عشق می شود
ومن در آستانه به آنها که پیغام گذاشته اند
سلامی دوباره خواهم داد...

امروز ۸/۸/۸۸ هجری خورشدی هست از اون روزایی که توی تاریخ کم اتفاق میفته و باید بخاطر سپرد و برابر شده باتولد هشتمین امام شیعیان از طرفی امروز سالگرد شهید محمد حسین فهمیده نوجوان ۱۳ ساله ای هست که با بستن نارنجک و رفتن زیر تانک حماسه ای بزرگ از دلاوری های مردان بزرگ ایران ما خلق کرد روحش شاد !

 همچنین روز ۳۰ اکتبر ۲۰۰۹ میلادی هست یادتون باشه فردا شب یعنی آخرین شب اکتبر شب هالووین یا شب اولیا هم هست !

به خُشنودی اَهورامَزدا

هفتم آبان روز كورش بزرگ اُ (و) روز پاترمی (ملی) ایران

روز كورش بزرگ، بنیاد گذار ایران بز‌رگ:

هفتم آبان سال ١١٩٩ ایرانی برابر با ٢٩ اكتبر سال ٥٣٩ پیش از زایش (میلاد) یا ٢٥٤٨ سال پیش در چنین روزی، كورش بزرگ پس از گشودن دروازه‌ی شهر بابل، اندر آن شهر گران اُ باشكوه اُ بسیار كهن شد.

ياد‌آوری می‌شود اكنون در سال ٣٧٤٧ ايرانی هستيم.

مردم بابل گمان می‌كردند كه اكنون با چپاول، كشتار اُ دست درازی به جان، دارایی اُ زنانشان روبرو خواهند شد اُ سپس فرمانروایی زورگو اُ ستمگر بر آنان شهریاری خواهد كرد، پَن (لیكن) كورش بزرگ اُ سربازانش نه تنها چنین نكردند ونكه (بلكه) او فرمان آزادی اُ برابری برای همه‌ی توده‌ها را بيرون داد اُ آن را بر روی پلمه‌ی (لوح) استوانه‌ای جاودان كرد. فرمانی كه در سال ١٩٧١ زایشی (میلادی) از سوی سازمان هَميو پاترمان (سازمان ملل متحد) همچون نخستین بیله‌ی (منشور) آزادی مردم در جهان شناخته شد.

کورش بزرگ پیرو آیین زرتشت بود پَن (لیكن) به خدای بابلیان ارج نهاد اُ به زيگورات مردوک رفت اُ در همان پرستشگاه تاج گذاری کرد. با این كار هم آزادی انديشه، باور اُ كیش را گرامی داشت اُ هم سازش (صلح) اُ دوستی خود را به بابلیان نشان داد.

چرا روز پاترمی (ملی) يا روز ایران؟

در همه‌ی جهان مردم هر كشوری روز بنیاد یا روز خودسری (استقلال) كشورشان را روز پاترمی (ملی) آن كشور می‌نامند اُ آن روز را جشن می‌گیرند.

شوربختانه ما ایرانیان هرگز روز پاترمی (ملی) نداشته‌ایم {ولی روز قدس داریم} اُ شايد هيچگاه هم به روز پاترمی (ملی)  نمی‌انديشيم. چرای آن بيشتر به پس از شكست ايران به دست تازيان بر‌می‌گردد، كه با كم رنگ كردن ميهن پرستی در دل مردم همراه بود اُ سرانجام جايگزين شدن آن با پی‌ورزی‌ها (تعصبات) اُ ياوه‌ها (خرافات) در درازای زمان بوده است.

به هر روی، كورش بزرگ بنیاد گذار كشور ایران بود، از این روی سنجيده است كه فراكان (مبداً) پدید آمدن ایران را كه هم‌زمان با تاج گذاری او در ٢٥٤٨ سال پیش است را روز پاترمی (ملی) ایران دانست. پس می‌توان این روز را هم روز كورش بزرگ اُ هم روز پاترمی (ملی) ایران نام گذاری كرد.

جا دارد گفته شود كه جشنهای ٢٥٠٠ ساله را می‌توان به گونه‌ای همان جشن پاترمی (ملی) ايران، بيشتر برای بيدار كردن سُهش (حس) ميهن پرستی دانست.

نكته‌های برجسته‌ی بیله‌ی (منشور) كورش بزرگ:

آزادی همه‌ی زندانیان یهودی اُ آزادی انديشه، باور اُ كیش در شاهنشاهی (امپراتوری) او.

آزادی همه‌ی برده‌ها. كورش بزرگ هاتا (حتا) در جنگ‌های خود هرگز برده یا دستگیر جنگی نمی‌گرفت.

برابری برای همه از هر نژاد اُ تیره اُ گُن (جنس) در همه‌ی زمینه‌های چپیره‌ای (اجتماعی) در شاهنشاهی (امپراتوری) او.

سخنی درباره‌ی كورش بزرگ بنیاد گذار شاهنشاهی (امپراتوری) ایران بز‌رگ:

كورش بزرگ، کشورهای شکست خورده را وادار به فرمان برداری نمی کرد. آنان می توانستند فرمانروای خود را خود برگزینند، كه نام آن شَهرَپ بود. واژه‌ی ساتراپ، یونانی شده‌ی واژه‌ی شَهرَپ‌ پارسی است.

در شاهنشاهی ایران بزرگ، شَهرَپ‌ها دارای آزادی گزینش بودند، كه امروزه نمونه‌ی آن را در هَميوستان‌های آمريكا (ایالات متحده آمریكا) می‌بینیم.

هوشمندی کورش بزرگ برآیند آمیختگی دو تیره‌‌ی بزرگ آریایی، پارس اُ ماد {ماد =  آذریان اُ کُردان} بود. آمیختگی این دو تیره ایران بزرگ را ساخت، کورش بزرگ را پدید آورد اُ در كارنامه‌ی جهان شگفتی آفرید. این آمیختگی پارس اُ ماد یا پارس اُ آذری اُ كُرد اُ همچنين دیگر تیره‌های ایرانی هرگز جدا شدنی نیست اُ یک پارچگی این بوم را در پناه خود دارد.

روانش شاد اُ روز كورش بزرگ اُ روز پاترمی (ملی) ایران بر همگی فرخنده باد. 

ایدون باد،

گوی‌مرد (كیومرث)

پيوست: از شما دوستان گرامی كه در اين چند گاه نوشتارهايم را خوانديد بسيار سپاسگزارم. از همين روی نياز به گفتن نكته‌ای ديدم. همه‌ی اين نوشتارها به پارسی سَره (خالص) نوشته شده است، ولی برخی از دوستان گمان كردند که واژگان پارسی جايگزين واژگان بيگانه، ساختگی هستند. دوستان گرامی همه‌ی واژگان بكار گرفته شده در نوشتارها، يا اوستايی يا پارسی باستان يا پهلوی هستند اُ هرگز هيچ كدام ساخته شده نيستند.

آماج از اين كار واژه ستيزی نبود، ونكه (بلكه) باز‌‌آوری واژگان زيبای پارسی به جايگاه راستين اُ درست آنها در زبان پارسی بود. چرا؟ چون زبان پارسی تنها با واژگان خود است كه می‌تواند از اين آشفتگی در‌آيد تا هم دوباره پويا شود اُ هم دوباره آغاز به واژه سازی نمايد!

شاد اُ پيروز باشيد.

http://siamack7.blogfa.com

به کجا چنین شتابان ؟

سرایم به هر آن کجا که باشد به جز این سرا

سفرت به خیر اما تو و دوستی

خدا را چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی

به شکوفه ها

به باران

 برسان سلام مارا

این هم شعری که یکی از خوانندگان بسیار خوب این وبلاگ به من هدیه دادند

در دلم بود كه آدم شوم اما نشدم
بی خبر از همه عالم شوم اما نشدم
بر در پیر خرابات نهم روی نیاز
تا باین طایفه محرم شوم اما نشدم
هجرت از خویش كنم خانه به محبوب دهم
تا باسماء معلم شوم اما نشدم
از كف دوست بنوشم همه شب باده عشق
رسته از كوثر و زمزم شوم اما نشدم
فارغ از خویشتن و واله رخسار حبیب
همچنان روح مجسم شوم اما نشدم
سر و پا گوش شوم پای بسر هوش شوم
كز دم گرم تو ملهم شوم اما نشدم
از صفا راه بیابم بسوی دار فنا
در وفا یار مسلم شوم اما نشدم
خواستم بركنم از كعبه دل هر چه بت است
تا بر دوست مكرم شوم اما نشدم
آرزوها همه در گور شد ای نفس خبیث
در دلم بود كه آدم شوم اما نشدم

این هم یکی دیگه از سری ایمیل های یک دوست خوب من !

خدایا! به من آموخته‌ای كه بالاترین انسان‌ها كسانی هستند كه بیشترین ارتباط را با تو دارند. من نیز یاد گرفته‌ام كه هر زمانی كه بیشترین دردها و غصه‌ها مرا آماج می‌گیرند، بهترین لحظاتم فرا رسیده است، زیرا تنها در این ثانیه‌هاست كه من چیزهایی را می‌آموزم كه بیش از این نمی‌دانستم. مثلاً وقتی كه همه‌ی جهان مرا تنها گذاشته‌اند، یارانم دور از من هستند، نزدیكانم حتی از سئوال راجع به حال من دریغ می‌كنند و من تنهای تنها شده‌ام. می‌بینم كه نوری از آن سوی خورشیدهای دور و از ماورای دنیاهای دیگر به سویم می‌اید و به من می‌گوید: «نترس، بمان، استقامت كن و بدان كه به زودی به ساحل نجات خواهی رسید.»

بقیه رو در ادامه مطلب بخونید

به نظر شما بزرگترین و رایج ترین غلط املایی ما ایرانی ها چی میتونه باشه ؟

خوشحال میشم برام بنویسید !!!

به نظر من بزرگترین غلط املایی ما ایرانی ها لغت نهار هست.

که به اشتباه از آن جهت اشاره به غذای نیمروز استفاده میگردد در صورتی که این کلمه یعنی نهار در زبان عرب به معنای روز می باشد و املای صحیح غذای نیمروز در زبان فارسی ناهار می باشد.

جالب اینجاست که این غلط بزرگ املایی در تابلوهای بسیار بزرگتر  خودنمایی می کند

  سالن نهار خوری  میز نهار خوری !!!

بیایید ناهار را درست بنویسیم !

ایران ما ..............

این تقریبا متن کامل نامه چارلی چاپلین به دخترش ژرالدین می باشد حتی اگر خوانده اید به دوباره خوندنش می ارزد

ژرالدين دخترم:

اينجا شب است٬ يک شب نوئل. در قلعه کوچک من همه سپاهيان بی سلاح خفته اند.

نه برادر و نه خواهر تو و حتی مادرت ، بزحمت توانستم بی اينکه اين پرندگان خفته را بيدار کنم ، خودم را به اين اتاق کوچک نيمه روشن٬ به اين اتاق انتظار پيش از مرگ برسانم . من از توليسدورم، خيلی دور...... اما چشمانم کور باد ،اگر يک لحظه تصوير تو را از چشمان من دور کنند.
تصوير تو آنجا روی ميز هست . تصوير تو اينجا روی قلب من نيز هست. اما تو کجايی؟ آنجا در پاريس افسونگر بر روی آن صحنه پر شکوه "شانزليزه" ميرقصی . اين را ميدانم و چنانست که گويی در اين سکوت شبانگاهی ٬ آهنگ قدمهايت را می شنوم و در اين ظلمات زمستانی٬ برق ستارگان چشمانت را می بينم.

.... بقیه در ادامه مطلب

یه روز از همین روزا توی دفتریادداشت نوشت :

 " شبی در پشت یک تنهایی نمناک و بارانی تو را با لهجه گل های نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعاکردم !!!

                                                                                    پاییز ۸۸  ... "

طلب بخشش به سبک بچه زرنگ ها !!!

کودکی به مامانش گفت، من واسه تولدم دوچرخه می خوام. بابی پسر خیلی شری بود. همیشه اذیت می کرد. مامانش بهش گفت آیا حقته که این دوچرخه رو برات بگیریم واسه تولدت؟

بابی گفت، آره. مامانش بهش گفت، برو تو اتاق خودت و یه نامه برای خدا بنویس و ازش بخواه به خاطر کارای خوبی که انجام دادی بهت یه دوچرخه بده .

نامه شماره یک
سلام خدای عزیز

اسم من بابی هست. من یک پسر خیلی خوبی بودم و حالا ازت می خوام که یه دوچرخه بهم بدی.
دوستار تو
بابی

بابی کمی فکر کرد و دید که این نامه چون دروغه کارساز نیست و دوچرخه ای گیرش نمی یاد. برا همین نامه رو پاره کرد.

نامه شماره دو

سلام خدا
اسم من بابیه و من همیشه سعی کردم که پسر خوبی باشم. لطفاً واسه تولدم یه دوچرخه بهم بده.
بابی

اما بابی یه کمی فکر کرد و دید که این نامه هم جواب نمی ده واسه همین پارش کرد.

نامه شماره سه

سلام خدا
اسم من بابی هست. درسته که من بچه خوبی نبودم ولی اگه واسه تولدم یه دوچرخه بهم بدی قول می دم که بچه خوبی باشم.
بابی

بابی کمی فکر کرد و با خودش گفت که شاید این نامه هم جواب نده. واسه همین پارش کرد. تو فکر فرو رفت . رفت به مامانش گفت که می خوام برم کلیسا. مامانش دید که کلکش کار ساز بوده، بهش گفت خوب برو ولی قبل از شام خونه باش.

بابی رفت کلیسا. یکمی نشست وقتی دید هیچ کسی اونجا نیست، پرید و مجسمه مادر مقدس رو کش رفت ( دزديد ) و از کلیسا فرار کرد.

بعدش مستقیم رفت تو اتاقش و نامه جدیدش رو نوشت.

نامه شماره چهار

سلام خدا
مامانت پیش منه. اگه می خواییش واسه تولدم یه دوچرخه بهم بده !!!
بابی

هیچ دانی کودک بودن به چه معناست

کودک بودن گوهری است که آدمیان در این روزگارگم کرده اند

کودک بودن ایمان به عشق و طراوت و سرزندگی است

کودک بودن ایمان داشتن به ایمان ها و باورها

کودک بودن کوچک بودن است چندان که پریان بتوانند در گوش زمزمه کنند

کودک بودن آن است که از کدویی کالسکه زرین پدید آورند

و موش ها را به اسب ها

و پستی را به بلندی

و نیستی را به هستی بدل کنند

کودک بودن زندگی کردن در پوست فندق

و خود را شهریار فضای بی پایان دانستن است

کودک بودن یعنی

جهانی را در یک دانه شن دیدن

و بهشت را در یک گل وحشی مشاهده کردن

بی نهایت را در کف دست نگه داشتن

و ابدیت را در یک ساعت به زنجیر کشیدن

"فرانسیس تامپسون

یادمون باشه

۱۶ مهر

روز جهانی

کودک هست !!!

با سلام خدمت همه دوستان خوبم همه خوانندگان همیشگی این وبلاگ

اونایی که با صبوری مطالبم رو می خوانند

چند وقت قسمت نظرات با مشکل مواجه شده بود

چقدر لذت بخش بود وقتی دیدم عزیزانی مثل خانوم هستی - آرتاجون - محمد -کوهنورد اینترنتی -حاج محمود - یار مهربان - شبگرد تنها و ... توی وبلاگهاشون نوشته بودن شازده ما نمیتونیم توی وبلاگت نظر بدیم

خدا رو شکر این مشکل برطرف شد و اولین نفری هم که برام کامنت گذاشت خانوم سپیده بود.

از همتون ممنون هستم که پستهای منو ورق میزنید و نظر میدید

دعاهای زیر از کتاب  سومین جشنواره بین‌المللی "دستهای کوچک دعا" است. این جشنواره سه سال است که در تبریز برگزار می‌شود و دعاهای بچه‌های دنیا را جمع ‌آوری می‌کند و برگزیدگان را به تبریز دعوت و به آنها جایزه می‌دهد. دعاهایی که می‌خوانید از بچه‌های ایران است. لطفاً آمین بگوئید:

آرزو دارم سر آمپول‌ها نرم باشد! (تاده نظر‌بیگیان / ۵ ساله)
خدایا! در این لحظه زیبا و عزیز از تو می‌خواهم که به پدر و مادر همه بچه‌های تالاسمی پول عطا کنی تا همه ما بتوانیم داروی "اکس جید" را بخیریم و از درد و عذاب سوزن در شبها رها شویم و در خواب شبانه‌یمان مانند بچه‌های سالم پروانه بگیریم و از کابوس سوزن رها شویم. (مهسا فرجی / 11 ساله)
خدای مهربانم! من در سال جدید از شما می‌خواهم اگر در شهر ما سیل آمد فوراً من را به ماهی تبدیل کنی! (نسیم حبیبی / ۷ ساله)

بقیه را در ادامه مطلب حتما دنبال کنید ....